Celownik ten przetwarza promienie cieplne emitowane przez otoczenie w paśmie podczerwonym na cyfrowy obraz widzialny dla oka strzelca. Dodatkowym zadaniem celownika jest oczywiście powiększenie obrazu. Jest ono realizowane przez optyczny układ soczewek, a nie przez przetwornik cyfrowy.
Skuteczność celownika jest zależna od warunków atmosferycznych (różnica temperatur cel-otoczenie ) i terenowych (ukształtowanie i pokrycie) jednakże za pomocą tego celownika istnieje możliwość wykrycia pojedynczych żołnierzy na odległościach ok. 2000m, grup piechoty ok.2500, a pojazdów ok. 5000m. Zwalczanie wykrytych celów uzależnione jest więc parametrami broni a nie ograniczeniami celownika (odpowiednio zasięgi skuteczne: M16- 800 m do celów powierzchniowych, M2 2500 m dla celów powierzchniowych, kbw przeciętnie 800-900 m do celów punktowych).
Celownik zasadniczo jest stosowany do broni ciężkiej (M2, Mk19) ale istnieje też możliwość (przewidziana tabelą wyposażenia) montowania go do karabinów M16A2/A3. W chwili obecnej celownik taki montowany jest tylko na karabinie dowódcy drużyny (sierżanta plutonu, dowódcy plutonu) . Występuje on także jako standardowy celownik nocny (poza AN/PVS-14) do karabinów wyborowych M24 i M40.

Podstawowe dane techniczne:
Waga: 4,5 funta
Pole obserwacji:
  Tryb BLISKI: 3 stopnie
  Tryb DALEKI: 9 stopni
Powiększenie: skokowe 3,3x i 10x
Żywotność baterii: ok. 10 godzin (praca - stand by =1:2)

Dwa tryby obserwacji wykorzystuje się przy obserwacji celów na odległościach do i powyżej 1400 m. Trybu obserwacji FAR (dalekiego) można także użyć do obserwacji na mniejszych dystansach aby poszerzyć pole widzenia, wymaga to jednak regulacji ostrości.

W przypadku stosowania PAS-13 na broni bez trójnogu istotnym jest zajęcie bardzo stabilnej pozycji strzeleckiej ze względu na wagę i powiększenie celownika.
Strzelając z broni wsparcia montowanej na trójnogu istnieje niebezpieczeństwo obrażeń w przypadku zbyt silnego przyciśnięcia oka do okularu celownika na skutek odrzutu.
Przystrzeliwanie broni wykonuje się za pomocą specjalistycznej tarczy na odległości 10 m amunicją bojową lub wkładką laserową.
Do wad celownika należy zaliczyć jego ograniczone zastosowanie w trakcie walk miejskich, nawet szyby okienne zakłócają i uniemożliwiają prowadzenie obserwacji w głąb pomieszczeń (wiąże się to z długością fal IR). Niewątpliwą zaletą jest jego niezakłócalność przez jaskrawe światło jak w przypadku celowników noktowizyjnych jak też przez różnego rodzaju pola elektromagnetyczne (pojazdów, urządzeń, środków walki radioelektronicznej).


Opracował: Mavr
grupa rekonstrukcji 24th MEU (SOC) - Szczecin